Welkom
Zo. Dus je wilt meer weten over Dragonfly. Het meisje achter de logjes. Of is ze toch een vrouw?

Zou ze gelukkig zijn in de liefde? Heeft ze misschien leuke huisdieren? Wat is haar zwakke plek en van welke muziek zou ze houden?

Wat voor tijdschriften zou ze lezen en wat voor televisieprogramma’s zou ze kijken? Speelt ze een instrument? En in welke auto laat ze de wind door haar haren gaan?

Hier kom je meer te weten. Door dagelijks haar grappige, dromerige, inspirerende, kritische, en afwijkende weblogjes te lezen. Dus welkom!

Laat een reactie achter of stuur me een mailtje. Dat zou ik leuk vinden!

Het is zover. Mijn weblog heeft vanaf vandaag een eigen stekkie op www.happygirl.nl. Vanaf nu zijn dus daar dagelijks mijn grappige, dromerige, inspirerende, kritische, en afwijkende weblogjes te lezen.

Alle teksten zijn inmiddels overgezet. Het dragonfly-weblog zal vanaf nu niet meer worden bijgewerkt. Dus verander snel je bookmarks in www.happygirl.nl!

En natuurlijk tot snel op mijn nieuwe, eigen plekje!

(c) Maarten Pathuis

Jaja, je bent weblog-schrijfster of je bent het niet!

Net zoals elke dag, zal er ook vandaag wel iemand jarig zijn. Iemand die een jaartje ouder is geworden en waarschijnlijk een heel gezellig feestje heeft gehad. Geen idee waarom, maar daar moest ik ineens aan denken. Daarom: wie je ook bent jarige, van harte gefeliciteerd. Hiep, hiep hoera!

Het was koud. Goed weggedoken achter mijn sjaal en met mijn handen diep in de zakken van mijn jas, liep ik over straat. Op weg naar de brievenbus. De warme adem die ik uitblies, vormde wolkjes in de koude lucht. Het heldere licht van de straatlantaarns stak scherp af tegen de egaal donkere lucht. Het geluid van mijn hakken op de tegels sneed door de stilte. Het groene lantaarntje dat langzaam heen en weer bewoog aan het kleine balkonnetje van het oude, schattige huisje gaf het straatje een beetje magische sfeer. Mijn avondwandelingetje had zomaar iets romantisch.

De ramen in mijn slaapkamer waren vanochtend helemaal beslagen. Impulsief schreef ik in spiegelschrift Koud he? op het raam. In mijn enthousiasme wilde ik er ook nog een kop erwtensoep bij tekenen. Gelukkig bedacht ik me net op tijd dat dat weleens als een uitnodiging kon worden opgevat.

“Jij hebt toch geen fohn?”, vroeg ik aan Wimen. Hij schudde nee. Nou, kwam dat even mooi uit. “Ik heb net een nieuwe en dus jij mag mijn oude hebben als je wilt”, zei ik enthousiast. Ik zag hem twijfelen. “Nee joh, ik heb geen fohn nodig. Als ik straks naar de kapper ben geweest, zit mijn haar elke ochtend meteen in model”, zei hij lachend. Ik moest ook lachen, omdat hij bij de kapper zeker fohninstructies zou krijgen. “Deze pluk haren fohnt u in een hoek van 48 graden naar links en deze lok fohnt u tien minuten in een hoek van 37 graden naar rechts”, deed ik de stem van de kapster na. Voor de zekerheid nam hij de fohn toch maar mee naar huis.

Mijn horloge stond al dagen op half drie. Inderdaad, het batterijtje was op. Dus op naar de juwelier waar ik mijn klokje had gekocht. Het nogal dure horloge verdween gewoon in de zak van mijn spijkerbroek, evenals het pasje dat me recht zou geven op een gratis batterijtje.

De vrouw achter de toonbank keek me nogal verbaasd aan toen ik het horloge nonchalant uit mijn broekzak haalde. Ze pakte het aan en leek niet goed te weten wat ze ermee moest. Achter in de zaak zag ik twee mannen staan die argwanend naar me keken en zacht fluisterend over me roddelden. De verkoopster ging bij hen staan, fluisterde mee en alledrie keken ze steeds even hun schouder met een slinkse blik naar mij.

Wat was er toch? Waarom al die geheimzinnigheid? Gold de actie van de gratis batterijtjes niet meer? Ik wist het niet. En opeens moest ik hard lachen en werd dus door nog meer mensen aangestaard. “U denkt toch niet dat ik dit horloge heb gestolen?”, zei ik tegen de verkoopster. Haar blik sprak boekdelen. “Hij doet het weer hoor”, zei ze terwijl ze het klokje aan me gaf. “Bergt u het maar goed op. Het is nogal een duur horloge”. En ja hoor, weer liet ik het klokje gewoon in de zak van mijn spijkerbroek glijden.

Ik heb zojuist – gewoon uit verveling – een top 10 gemaakt van mijn favoriete films.

1. Dragonfly
2. Love as a house
3. City of Angels
4. Message in a bottle
5. Pay it Forward
6. What dreams may come
7. Erin Brockovich
8. The Generals Daughter
9. Silence of the Lambs
10. Serendipity

Ik ben benieuwd wat jouw favoriete top 10 is!

Ik word songwriter. Nou ja, zo voelt het althans een beetje. Ik heb een liedje geschreven voor een goede vriendin van mij en de componisten van de Liedjeswinkel maken er nu een melodie op, zingen het in en zetten het op cd. Maar toch lijkt het me heel stoer om straks mijn eigen compositie bij haar als cd in de kast te zien staan!

het door mij geschreven liedje

Right here in my arms
Lost and lonely far away from home
Walking through the darkness of the night
Searching for a safer place to stay
You were forced to travel light
And make no friends along the way
But my love I’ll tell you
Of hoping, trusting and real love
And I know some day for sure
you’ll find your home just right above

Staring to the land that’s longing
Hoping some day you will be there too
Your heart don’t know what home is
But it sure feels what is true
Don’t forget the impact of a kiss
And my love I’ll write you
Of caring, helping and real hugs
That I know some day for sure
you’ll find that life don’t really sucks

Chorus
Where do you belong
What place is your home
You’re almost feeling torn apart
In the center of your heart
But little angel, don’t you know
Your home is right here in my arms!

Living your life with love and respect
Smiling to all people on the street
Still hoping for that special feeling
For that safety, for that threat
For that body-and-soul-healing
And my love you’ll tell you
Of being, living and a star
That I know this day for sure
you’ve found that home is where you are

Bridge
You can dream your life in England
In a horrormovie or another time
You can imagine Chris beside you
It all feels like a forgotten rhyme
And darling if I could I’d gave you
All those precious things and more
But when you’re feeling homesick
I’ll always be that home for you

Chorus 2x
But little angel, don’t you know
Your home is right here in my arms!
Always